13 augustus 2021 Meer nieuws

‘Wildgroei aan software remt precisielandbouw’

De wildgroei aan softwaresystemen voor precisielandbouw belemmert een verdere groei in de toepassing van de techniek. Dat melden deelnemers van de Nationale Proeftuin Precisie Landbouw (NPPL).

Wie zich heeft toegelegd op precisielandbouw, heeft softwareprogramma’s voor onder meer het uitwisselen van beeldmateriaal, taakkaarten en natuurlijk bedrijfsmanagementsystemen. Een probleem dat hierbij al jarenlang speelt is interoperabiliteit: de verschillende softwareprogramma’s ‘praten’ niet met elkaar.

Dankzij softwarepakketten is het mogelijk om tot de kleinste details inzicht te krijgen en bij te sturen waar nodig. Maar er is ook een keerzijde aan digitalisering: veel software van verschillende leveranciers communiceert niet met elkaar.

Standaardiseren

AgroConnect begon ooit in de jaren tachtig om data-uitwisseling in de landbouw verder te uniformeren en te standaardiseren. De stichting heeft meer dan honderd leden, waaronder agribusinesspartijen zoals Friesland Campina en Aviko, maar ook softwareleveranciers voor de agrarische sector. Ook het ministerie van Landbouw, de WUR en RVO zijn aangehaakt. Het doel: afspraken maken over data delen in de hele agrarische sector.

Conny Graumans, manager bij AgroConnect, noemt als voorbeeld robots voor de onkruidbestrijding. Hij denkt dat wanneer leveranciers elkaars beelden en data kunnen gebruiken, ze algoritmes in korte tijd veel slimmer kunnen maken dan nu gebeurt. “Er is geen goede standaard om die beelden te delen met elkaar. Dat moet anders.”

Software knelpunt

Ook de software van taakkaarten is een belangrijk knelpunt in de precisielandbouw. Deze wordt voor trekkers, machines en werktuigen gemaakt door allerlei leveranciers met ieder zijn eigen software, zo legt Graumans uit. Met de taakkaarten krijgen machines een plattegrond voor handelingen op het perceel. “Maar iedere fabrikant heeft weer zijn eigen datahub waar de gegevens worden uitgewisseld: John Deer, Claas, Massey Ferguson, noem maar op. Boeren kunnen daar de informatie ophalen en aanleveren. Terwijl dat ook bij één bron zou moeten kunnen. De standaardisatie, zoals dat heet, kan véél beter.”

Zoektocht

Graumans denkt dat er bij alle geschetste soorten software voor precisielandbouw nog belangrijke stappen gezet moeten worden. “Precisielandbouw ontwikkelt zich gewoon enorm snel. Er komen telkens weer nieuwe mogelijkheden en toepassingen bij. Wat ik merk is dat de standaardisatie ervan altijd wat achterloopt. Eerst is er innovatie. Je moet ook niet alles gelijk standaardiseren, anders blokkeer je de vernieuwing. Het is vaak eerst een zoektocht naar wat het beste werkt. Daarna volgt standaardisatie.”

Lees het volledige artikel op de website van NPPL.