11 september 2018 Meer nieuws

Partijen huisvesting dichter bij elkaar

Gemeenten en provincie Noord-Holland zijn dichter bij elkaar gekomen, gisteravond in Breezand (NH) tijdens de bijeenkomst van CNB en KAVB over huisvesting van seizoenarbeiders. De provinciale huisvestingseisen blijken soepeler dan de meeste gemeenten denken. Agrariërs pleiten voor een nog soepeler beleid.

Problemen

Wethouders Theo Meskers en Jelle Beemsterboer, verantwoordelijk voor ruimtelijke ordening in respectievelijk Hollands Kroon en Schagen, zaten met regionaal LTO-bestuurster Rona Uitentuis en gedeputeerde Joke Geldhof van de provincie Noord-Holland in het panel. Dat boog zich over de problemen met de huisvesting van arbeidsmigranten en seizoenarbeiders, van overlast tot bureaucratie bij gemeenten.

Tijdelijk en permanent

Dat onderscheid tussen verschillende categorieën arbeiders is belangrijk, zo bleek tijdens de avond. Voor de migranten is een permanent onderkomen nodig, seizoenarbeiders mogen op het eigen bedrijf in zogeheten woonunits. De provincie heeft geen strikte regels die een maximum bepalen, maar gemeenten houden het op veertig of vijftig. “Misschien moeten gemeenten hun beleid meer stroomlijnen met elkaar”, opperde de gedeputeerde.

Schattingen

Noord-Holland hoopt komende maand een inventarisatie af te ronden, waaruit duidelijk wordt hoeveel huisvesting nodig is. “We hebben alleen maar schattingen, maar we weten eigenlijk niet hoeveel er zijn”, erkent Geldhof. Uit de avond blijkt dat agrariërs het tijdelijk personeel graag op het eigen bedrijf huisvesten, dat projectontwikkelaars graag grote ‘hotels’ bouwen op een centrale plaats, maar dat de arbeiders zelf graag in de dorpen bij de winkels willen wonen.

‘Westlandse model’

Oplossingen bleven uit, maar duidelijk is wel dat telers minder regels voor de huisvesting willen en liefst ook een eenduidig beleid in de regio. De partijen zegden toe dat na te streven, al wil de provincie wel graag een sluitende registratie van tijdelijke arbeiders. Gedacht wordt bijvoorbeeld om het ‘Westlandse model’ in te voeren, waarbij agrariërs zelf eenvoudig seizoenarbeiders uit kunnen schrijven als ze weer vertrekken.