25 september 2020 Meer nieuws

Moleculaire verwarmers kunnen gewasopbrengst vergroten

Onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam hebben een nieuwe klasse van moleculen ontwikkeld die de temperatuur van planten kunnen verhogen, de zogenoemde 'moleculaire verwarmers'. Die maken het mogelijk om gewassen bij lagere omgevingstemperaturen te laten groeien.

Door deze moleculaire verwarmers kan het groeiseizoen worden verlengd, de beschikbaarheid van landbouwgrond worden vergroot en deze ontdekking kan ook de veredelingsprogramma's voor nieuwe gewasvariëteiten versnellen, aldus de universiteit. Bij toepassing op grote schaal kunnen de moleculaire verwarmers bijdragen aan het verhogen van de gewasopbrengst wereldwijd. Immers als gewassen bij lagere omgevingstemperaturen kunnen groeien, zijn ze op grotere hoogte of breedtegraden te telen. Ook zullen de planten zich door de warmte sneller kunnen ontwikkelen.

Werking

De werking van de moleculaire verwarmers lijkt op de werking van moleculen in zonnebrandcrèmes. Ze absorberen UV-licht en zetten deze energie om in moleculaire trillingen. Zo wordt schadelijk licht effectief omgezet in onschadelijke warmte.

Hogere bladtemperatuur

In het laboratorium en in kassen toonden de onderzoekers aan dat het moleculaire verwarmingseffect inderdaad kan worden gebruikt om planten op te warmen. Het kan de temperatuur van de bladeren met meer dan een graad Celsius verhogen. Ze stelden ook vast dat toepassing van deze moleculaire verwarmers tot een toename van de hoeveelheid biomassa kan leiden.

Toepassing

De onderzoekers kregen onlangs patent op de moleculen en zijn nu op zoek naar partners om verdere toepassingen te ontwikkelen. De interesse vanuit de gewasbescherming en -veredeling lijkt groot. Voor grootschalige toepassing gaat het er nu om de moleculaire verwarmers te combineren met oppervlakte-actieve stoffen en bevochtigingsmiddelen, of combinaties daarvan. Dat zou de praktische toepassing op planten optimaliseren, bijvoorbeeld via sproeitechnieken. Daarnaast willen de onderzoekers bekijken of het mogelijk is de moleculaire verwarmers chemisch aan te passen, zodat ze beter hechten aan het oppervlak van planten.