Boekrecensie Meer boekrecensies

Tekst start onder de foto

Met een beetje lef

Alleen al het feit dat iemand die 93 is en nog een goed geheugen heeft, is al bijzonder. Als die persoon dan ook nog in de gelegenheid is om zijn levensverhaal te vertellen en een schrijver treft die veel ervaring heeft, dan ligt een interessant boek in het verschiet. Zo valt in het kort het boek Niet voor één gat te vangen, het verhaal van bollenreiziger Ton Trossèl, geschreven door Joost Mulder het beste te omschrijven.

Trossèl komt in 1923 in Hillegom ter wereld als kind van Pé Trossèl, die daar een manufacturenzaak dreef. In een groot rooms-katholiek gezin groeit hij op. Samen met twee oudere broers brengt hij enkele jaren door in een schippersinternaat in Rotterdam. Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt is hij 17. Na de Tweede Wereldoorlog wil hij aan de slag in de bollen. In 1947 steekt hij voor het eerst de Atlantische Oceaan over om voor het bedrijf Johan C. van Reisen in de Verenigde Staten bloembollen te gaan verkopen. Al snel krijgt hij de smaak te pakken. Met een beetje lef en wat geluk bouwt hij een mooie handel op. Al snel stapt hij over naar Frijlink, waar hij de ruimte krijgt om met nieuwe ideeën aan de slag te gaan. Samen met Nanne Frijlink vormt hij een zeer succesvol duo, dat de omzet van het bedrijf fors verhoogt. Aan de gouden jaren komt een einde als Nanne Frijlink, gedesillusioneerd door het niet toekennen van het predicaat koninklijk wegens het honderdjarig bestaan, zichzelf het leven beneemt. Trossèl blijft nog vijf jaar bij Frijlink werken, om daarna in de stomerij van kleding te gaan.

Aan persoonlijke verhalen kleeft altijd een lastig nadeel: historici weten dat ons geheugen de minst betrouwbare bron is van informatie. Het is de vraag in hoeverre degene die de verhalen noteert de feiten moet controleren. Uitgevers van boeken met een persoonlijk verhaal geven die tip vaak wel: check de feiten. Dat is in dit boek helaas niet gebeurd. En dus lezen we dat in 1849 J.B. van der Schoot per zeilschip als eerste bollenreiziger naar de VS. In 1892 ging W. Warnaar daar naar toe. Dat er tussen 1849 en 1892 nog vele tientallen reizigers die oversteek maakten, ontbreekt. En op pagina 93 wordt gesteld dat Koninklijke Van Zanten bij het honderdjarig bestaan het predicaat koninklijk kreeg. Dat is niet zo: dat kregen ze al in 1901. Ten slotte vind ik het jammer dat er wel erg in de spreektaal is geschreven, met zinnen die beginnen met ‘Jezus, Nou en Joh’. Niet nodig, eerder storend.

Wat blijft een sappig verhaal over met name de jaren vijftig en zestig van de bloembollenhandel op de VS, dat een kleurrijk beeld geeft van die tijd.

Het boek

Joost Mulder – Niet voor één gat te vangen/Het verhaal van bloembollenreiziger Ton Trossèl, Uitgeverij Datsenraaps, ISBN 978-90-827160-0-9, prijs 17,50 euro. Het boek is te koop bij diverse boekhandels in de Bloembollenstreek en Haarlem en te bestellen via www.datsenraaps.nl.