Column Meer columns

Tekst start onder de foto

Meer over Hans Kleijwegt?

Uit het veld

4 januari 2018

Afscheid nemen bestaat niet

(Marco Borsato, 2013)

Ik ging met u het jaar in en mag het eindigen. Het jaar van de Haan, een jaar waarin de wereldorde zou wijzigen. Geen jaar voor mietjes. Nu twaalf maanden later mag ik constateren dat er eigenlijk weinig veranderd is in de wereld. Wat lichte verschuivingen hier en daar. Individueel is er misschien wel heel veel in ons leven op zijn kop gezet. Enig sentimenteel gevoel kan uw columnist niet ontzegd worden. Hij is ook maar een mens. Als ik even mag terug kijken is het een jaar van afscheid nemen geweest. Ik mocht de directie van het bloemenbedrijf Artemis Lilies overdragen aan Otto de Ruiter, afscheid nemen van mijn partner in het bollenbedrijf Van den Bos en Southern Bulbs Chile, de kinderen vertrokken uit het ouderlijk huis en daar stopt het niet mee. Ook mijn goede vriend ‘Camel filter’ heeft me (gelukkig) verlaten. Rufus, onze mascottehond die zelfs eens de voorkant van BloembollenVisie sierde, hebben we begraven na twaalf jaar lief en leed te hebben gedeeld. Vorige week sneden we de laatste lelies uit de kwekerij in Noorden, de plek waar we zo vaak de Plasbokaal vierden en Nico Vork de helft van zijn huidige leven heeft gesleten. Het zelfde lot is Elsenbos beschoren, de tuin achter Van den Bos die ruim vijfentwintig jaar dienst deed als proefkas en Dutch Lily Days-locatie, afgebroken en afgevoerd naar Oekraïne om plaats te maken voor de moderne tertiaire economie in een almaar groeiend Westland. Maar het moeilijkste bericht kwam gisteren. Een medewerker die zijn dertigjarige jubileum vierde en plotseling overleed, zesenvijftig jaar oud, of eigenlijk jong. Afscheid nemen bestaat wel en het is verdomde moeilijk. Dank u allen voor het lezen van mijn columns en een heel goed nieuw jaar 2018 toegewenst.